مصاحبه اختصاصی نیر ابارشی خبرنگار روزنامه اسرار با مهندس حسین دژاکام بنیانگذار کنگره ۶۰

مواد مخدر…لذت…هوس…حسرت و آه…تکرار…عادت و گرفتار. دست و پا زدن های بیهوده، غرق شدن و تنیدن پیله در خویش. اعتیاد این است؛ اعتیاد اسارت نفس، بردگی و در خدمت وسوسه و هوای نفس بودن است. اعتیاد میوه یک درخت بی ثمر است و بهایی سنگین برای بقایی کوتاه.

مدت زمان زیادی نبود که از دوستی درباره ی کنگره ۶۰ شنیده بودم. کنجکاو شدم. طبق عادت این روزهایمان سری به اینترنت زدم تا بیشتر درباره ی این کنگره و بنیان گذار آن بدانم؛ مهندس حسین دژاکام. قرار دیداری با ایشان گذاشتم. ابتدای سهروردی جنوبی، بالای یک ساختمان دو طبقه تابلوی زردرنگ کنگره ۶۰ خودنمایی میکند. مهندس در اتاقی تقریبا بزرگ با دیوارهایی پر از تابلوهایی زیبا و هنری که همگی یادگاری های رهاشدگان از اعتیاد هستند، منتظرم بودند. مردی میانسال با چهره ای دوست داشتنی و با انرژی و صحبت های زیبا و پرباری که حاصل یک عمر تجربه و تلاش مستمر بود.

حسین دژاکام، متولد ۲۵ آبان ۱۳۲۸ و فارغ التحصیل رشته ی مهندسی الکترونیک از دانشگاه علم و صنعت است. تحقیقات ایشان در خصوص تولید چشم های الکترونیکی به منظور حفظ سلامت جان کارگران و کاربردهای دیگر صنعتی که به همراه جمعی از متخصصان در سال ۵۹ آغاز شد به تولید و طراحی چشم های الکترونیکی برای نخستین بار در ایران و تاسیس کارخانه ی فوق در منطقه ی ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان منجر شد. ایشان نویسنده ی آثار بنیادی در زمینه ی اعتیاد، روش درمان، مقوله ی انسان و جهان بینی و کاشف روش درمان تدریجی اعتیاد می باشد. مطالعات و تحقیقات مهندس دژاکام در حوزه های عرفان، خودشناسی، روانشناسی، تاریخ و فلسفه جهت یافتن راهی برای خروج از تاریکی اعتیاد بود. تجربه ی تلخ سال ها مصرف مواد مخدر و نتیجه ی تحقیقات و مطالعات پیگیر و مستمر ایشان در نهایت منجر به ترک اعتیاد وی و ابداع روشی شد که در کتاب های «عبور از منطقه ی ۶۰ درجه زیر صفر»،«صورت مسأله ی اعتیاد»، «مقالات سم زدایی» و «روش های ترک و آنچه خانواده ها باید بدانند» به چاپ رسید. ایشان که پس از ترک مصمم بودند تجربیات و آموخته های خود را در اختیار مصرف کنندگان مواد مخدر و خانواده های آن ها قرار دهند، جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ را با همکاری ستاد مبارزه با مواد مخدر در ۳۱ شهریور ۱۳۷۸ بنیان گذاردند. شوق دیدار با ایشان دستاویزی شد که بتوانم مصاحبه ای را با مهندس دژاکام به منظور معرفی خدمات ارزنده ی ایشان ترتیب دهم که در ادامه آن را می خوانیم:

جناب آقای مهندس، قبل از شروع بسیار سپاس گزارم که وقتتان را در اختیار من قرار دادید. از همان ابتدای ورود به ساختمان  متوجه نوعی محبت و صمیمیت خاص میان افراد و ارادت ویژه  آنان نسبت به شما شدم. دلیل این همه محبت و صمیمیت چیست؟

 

تمام محبت از خداست و این محبت به خاطر این است که کنگره بر سه اصل استوار است : معرفت، عمل صالح، عدالت. معرفت یعنی دانایی، یعنی تفکر، آموزش و تجربه. اول باید معرفت کسب شود و وقتی انسان ها احساس می کنند که به آن ها بدون هیچ چشم داشتی خدمتی خالصانه ارائه می شود ،حتما محبتی قوی بین آن ها شکل می گیرد. محبت بر مبنای معرفت در جهت خیر محض به وجود می آید.

 

لطفا درمورد تالیفات و کتاب هایتان توضیح مختصری دهید.

 

کتاب« ۶۰ درجه زیر صفر» درواقع اتوبیوگرافی مختصری از بنده است که صورت مسأله ی اعتیاد را تشریح کرده ، علت شکست های ترک اعتیاد و درمان اعتیاد را توضیح می دهد. سپس در نهایت پروتکلی برای درمان حقیقی ارائه می شود. این کتاب می تواند برای معتادان، بیماران، خانواده ها، مسئولان کشور، قضات و پزشکان مفید باشد. کتاب بعدی کتاب عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود است. همان طور که مولانا می گوید:

هفت شهر عشق را عطار گشت                      ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم

و این مصداق بارز سیر و سلوک معنوی در فرهنگ جامعه ایرانی است. در فرهنگ ما برای سیر و سلوک معنوی باید پله هایی طی شود. در این کتاب برای رسیدن به خود، آموزش ها و راهنمایی هایی در قالب چهارده وادی به مخاطب داده می شود.

کتاب «ادموند و هلیا» یک نمایشنامه ی نسبتا طنز است که برای اولین بار حقایقی فلسفی را در قالب طنز بیان می کند و روی مبحث اختیار تمرکز دارد. زندگی ما انسان ها بر مبنای سه محور است: اول خواست، دوم تقدیر الهی، سوم فرمان الهی.

خواست مفهوم مشترکی دارد اما تقدیر الهی نامه ی پیشین است. نامه ی پیشین به این معنی است که زندگی هرکدام از ما از روز تولد نیست بلکه از ازل می باشد. از همان روز که پیمان الست بسته شد، حیات انسان ها آغاز گشت. زندگی به اعتقاد من نه مفهوم جبر صد در صد است و نه اختیار صد در صد.

 

و سی دی های آموزشی شما؟

 

در بیماری اعتیاد سه بخش تخریب می شود : جسم، روح و روان و جهان بینی. جهان بینی یعنی تفکر و نگرشی که انسان به جهان دارد. زمانی که پوچ گرایی بر ذهن فردی غلبه کند، فرد می اندیشد که با مرگ وی همه چیز تمام خواهد شد. او خود را ماده ای می پندارد که بر مبنای طبیعت و هستی به وجود آمده است و این تفکرعقیده به لذت جویی دارد که تفکر بسیار خطرناکی است. همزمان با پاکسازی جسم و فیزیولوژی یک فرد مصرف کننده، باید افکار واندیشه ی او نیز اصلاح شود. بنابراین ما برای آموزش افکار و جهان بینی به این افراد باید آموزش هایی داشته باشیم که در قالب سی دی هایی به افراد داده می شود.

ما در حدود ششصد سی دی آموزشی داریم که درمورد  موضوعات مختلف زندگی از قبیل صداقت، درستکاری، حرکت بر صراط مستقیم و… می باشد.

 

گلریزان و کمک های مالی مردمی به کنگره چه قدر است؟

 

مهندس می خندد و می گوید: نه مردم کمک می کنند و نه ما کمک می خواهیم. با توجه به اینکه خدمات ما صد در صد رایگان است، گلریزان هایی که برگزار می شود نیز تنها مخصوص اعضای کنگره و خانواده هایشان است و اگر هم از کمک خیرین استفاده شود، صرفا برای خرید زمین و ساخت ساختمان های کنگره است. به عنوان مثال، در گلریزانی که اخیرا در کنگره برگزار شد، چند میلیارد تومان پول جمع آوری شد.

 

اعضای کنگره ۶۰ چند نفرند؟

 

حدود پنجاه و پنج هزار نفرند که همگی کارت شناسایی دارند.

 

آیا کنگره ۶۰ در خارج از کشور هم فعالیت دارند؟

 

ما در حال حاضر هیچ شعبه ای در خارج از کشور نداریم اما قصد داریم فعالیت هایمان را در سایر کشورها نیز آغاز کنیم. بنده ده سال است که با بزرگان درمان اعتیاد در خارج از کشور در ارتباطم و هر هفته هم با ایشان نامه نگاری دارم. تمامی نامه های من تحت عنوان «بیل و حسین» در سایت کنگره منتشر می گردد. آمریکایی ها از جهت کارهای تحقیقاتی، شدیداً علاقمند به کارهای من و درحال انتشار و گسترش آن هستند. یعنی ما در کنگره ۶۰ در زمینه ی درمان ترک اعتیاد لااقل بیست سال از دنیا جلوتریم.

 

لطفا درمورد پروژه ی درمان نگه دارنده توضیح دهید.

 

زمانی که فرد معتاد در برابر درمان مقاومت کرده و از قبول آن سر باز می زند، از درمان نگه دارنده استفاده می کنیم.

 

آیا این دارو در درازمدت اعتیادآور نیست؟

 

صد در صد اعتیادآور است. ترکیب داروی نگهدارنده فعلا متادون است ولی چون مورد تایید سیستم پزشکی است و به صورت رسمی ارائه می شود، تخریب آن بسیار کمتر است.

 

از ابتدای مراجعه ی یک فرد معتاد، چه اقداماتی برای او انجام می دهید؟

 

اقدامات و تعریفات ما به کلی با بقیه متفاوت است. به هیچ عنوان کپی از کتاب یا اینترنت نبوده و کاملا ابداعی است. ابتدا بگویم که درمان ما با شربت تریاک است. در سایر مراکز ترک اعتیاد سعی بر این است که در وهله ی اول مواد مخدر از فرد معتاد سلب شود؛ اما ما طی پروسه ای مرحله ای اقدام کرده و مواد مخدر را در آخرین مرحله از فرد می گیریم.  یعنی شربت تریاک را به او می دهیم و تا پایان سال ذره ذره، طبق یک فرمول خاص، میزان آن را کم می کنیم. در اولین جلسه فرد مشاوره می شود. سه جلسه مشاوره داریم و مشاور به او فرصت کافی برای حرف زدن می دهد. تمامی مشاوران تحت آموزش خود ما بوده اند. مشاور در این سه جلسه به او یاد می دهد که بیماری اعتیاد چیست، مشکل تو کجاست، چرا تا کنون درمان نشده ای، کجای کار تو ایراد دارد و چگونه اصلاح می شود، ظرف چه مدت اصلاح می شود و این که به او گفته می شود که درمانت به این مدت زمان نیاز دارد، به تو دارو داده می شود و اگر خوب عمل کنی قول می دهیم که درمان شوی. به عبارت دیگر صورت مسأله ی اعتیاد را به او می آموزیم. سپس خود فرد راهنمایش را انتخاب می کند و آموزش هایش توسط راهنما شروع می شود. اولین کاری که بنده در کنگره ۶۰ انجام دادم، این بود که صورت مسأله ی اعتیاد را مشخص کرده و آن را طی مقاله ای علمی به کنگره ی سراسری دانشگاه سیستان و بلوچستان در سال ۷۸ ارائه کردم.

 

شما به یک فرد معتاد در ابتدای ورود به عنوان یک بیمار نگاه می کنید؟

 

بله صد در صد. او یک بیمار جسمی، روانی و فکری است. ما می توانیم بگوییم که اعتیاد جرم هم هست اما نمی توانیم بگوییم که بیماری نیست. قانون گذار می تواند بگوید که مثلا بیماری قند جرم است ولی نمی تواند بگوید که بیماری نیست. می تواند بگوید که اعتیاد جرم است ولی نمی تواند ماهیت بیمارگونه اش را انکار کند. قانون در حال حاضر به این مسأله، مشروط نگاه می کند. یعنی اگر معتاد خود را برای درمان معرفی کند بیمار است و اگر معرفی نکند مجرم است.

 

لطفا درمورد متد DST توضیح دهید.

 

نام DST یا درمان تدریجی از حروف اول کلمات دژاکام، Step و Time به دست آمده است. روشی است که با کاهش مواد مصرفی در طول دوره ی ده ماهه طی پله های بیست و یک روزه انجام می گیرد. یعنی همزمان با کاهش مصرف روزانه تعداد دفعات مصرف نیز باید کم شود. در روانشناسی در اکثر مواقع وقتی یک دارو به بیمار داده می شود، قطع کردن مصرف دارو برای فرد بیمار مشکل است و ممکن است پزشکان مجبور شوند دارو را عوض کنند. ما شربت تریاک یا متادون را به فرد می دهیم و بعد توسط DST پس می گیریم. البته یک سری قواعد هست که بر اساس آن، کار انجام می شود.

 

همیشه ترک شیشه غیرممکن عنوان می شود درحالی که شما در درمان معتادان به این ماده در کنگره ۶۰ بسیار موفق عمل کردید.

 

به نظر من شیشه نه تنها درمان دارد بلکه درمان آن از سایر مواد نیز آسان تر است. ما در کنگره ۶۰ ، هزاران نفر را داریم که واقعا درمان شده اند. باورش سخت است اما دشوارترین درمان، درمان شیره ی تریاک و سپس خود تریاک است. تریاک بین بیست و پنج تا پنجاه ترکیب شیمیایی دارد. ماده ی عجیبی است؛ ترکیبی از کدئین، مورفین و پاپاورین. در عین مفید بودنش می تواند بسیار مخرب باشد. در حالی که هروئین تنها یک ترکیب دارد و آن دی استیل مورفین است. شیشه  نیز از  آمفتامین تشکیل شده است. پس با توجه به این ترکیب ترک آن هم آسان تر است.

 

و سخن پایانی؟

 

آنچه که باور است محبت است و آنچه که نیست ظرف تهی است.

 

از این که وقتتان را در اختیار من قرار دادید، بسیار سپاسگزارم.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *